عدم تنوع در شعرهای فروغ:

«فروغ فرخزاد» یک چهره دارد با دو نیمرخ نیمرخی که آینه چهره شاعر« آسیر‍« و «دیوار» و «عصیان» است و نیمرخی که آینه ی چهره ی شاعر «تولدی دیگر»و ایمان بیاوریم».هر دو بی زنگار و نماینده ذهنیات زنی صمیم و اصیل، که در دوره ی شعر خود بی هیچ تنوع و به عبارت دیگر بی هیچ موضوع از پیش اندیشه و مشخص ،تنها حرفهای ویژه و مختص خود را میزند و فقط به تبیین و تصویر خود و موقعیت خود میپردازد و در حقیقت همه ی شعر هایش بازتاب حسها و عاطفه ها و اندیشه های او به زبان ویژه اوست.

دونیمرخ چهره ی فروغ:

اینه ی نیمرخ اول، آینه ایست کوچک در خانه ای محدود،نماینده ی زنی تنها و معترض،با تموج و تلاطم احساسات زنانه و مادرانه،در قیام در برابر آداب و سنن معمول و معهود خانوادگی،در شعرهایی به قالب چارپاره با خط محتوایی که در سطح میگذرد و از آنجا که بی هیچ ایستگاه و منزل توقف و تعمقی است، خواننده را تنها برخط و درازای شعر به پیش میبرد. و آینه ی نیمرخ دوم ، آینه ایست در جهانی نامحدود،نماینده ی زنی همچنان تنها با سریان و جریان   تخیل و تفکری جهانی، در شعرهایی آزاد و و با خط محتوایی که در عمق حرکت دارد با ایستگاه ها و منازل توقف و تعمق بسیار،که خواننده را ضمن پیشبرد بر خط افقی شعر، گاه تا ژرفای آن نیز فرو میبرد.

همه ی شعرهای «فروغ»در سه دیوان نخستین،در مدت هفت سال شاعری او از سال 32 تا 39 که تموج و تلاطم احساسات زنانه ی زنی یگانه و منفرد و معترض در آن غلبه دارد، متضنمن جهارده واژه ی «بسامد»ی است که در حقیقت کلمات کلیدی شعر اوست .کلماتی که دنیای اندیشگی او را آشکارا ترسیم میکند.این کلمات اما در دوره ی دوم شعر او از سال39تا45 یا بکلی حالت بسامد ی خود را از دست میدهند و جای به دیگر واژه ها میسپارند، و یا از درجات پائین تر بر پله های  بالاتر فرا میروند.

واژه های بسامدی تولدی دیگر و ایمانا بیاوریم 14 بسامد دوره ی دوم شعر فروغ:

 منبع:کتاب شعر زمان ماـ1376

فروغ فرخزاد

از:محمد حقوقی